پترون –  مهدی باستان فر نایب رئیس کمیسیون صادراتی اتحادیه سراسری صنایع پایین دستی پتروشیمی در یادداشتی در روزنامه صمت اینجـــــــــ(+)ـــــــــا  نوشت:

تمامی صنایع درحال‌حاضر با رکود مواجه شده‌اند. با این همه صنایع تکمیلی و پلیمری از آنجا که با وزارت نفت در ارتباط هستند درآمدزایی بیشتری دارند و رکود کمتری در این صنعت دیده می‌شود. با این حال تا زمانی که درهای اقتصادی باز نشود مشکلات رکود و تولید همچنان باقی است؛ چراکه گردش کالا و نقدینگی انجام نمی‌شود.

درحال‌حاضر بیشتر تولیدکنندگان صنعت پلاستیک با ظرفیت پایین تولید می‌کنند. در حالی که این صنعت فضای مناسبی برای رشد اشتغالزایی دارد. با ورود فناوری و تجهیز دستگاه‌های فرسوده به دستگاه‌های جدید به طور قطع ظرفیت اشتغالزایی بالاتر هم می‌رود. البته صنعت پلیمر و پلاستیک تنها در ایران صنعتی اشتغالزا به شمار نمی‌رود بلکه این ویژگی این صنعت در تمام کشورهای جهان، دیده می‌شود. امید است که بعد از خروج از رکود، این صنعت پیشرفت بیشتری داشته باشد. هر چند هم‌اینک فعالان این صنعت با چالش‌های زیادی چالش‌هایی همچون رکود بازار، کمبود نقدینگی، عرضه مواد اولیه پتروشیمی در بازار داخلی به قیمت بالاتر از قیمت جهانی، قاچاق و… روبه‌رو هستندکه این صنعت را دچار مشکل کرده است.
نکته دیگر درباره دوران پساتحریم و باز شدن درهای اقتصادی و ورود سرمایه‌گذاران خارجی است. ممکن است اعتقاد بر این باشد که لغو تحریم‌ها اندکی فضا را برای صنعتگران سخت‌تر می‌کند؛ چرا که رقبای خارجی وارد میدان صنعت و تولید می‌شوند و تولیدکننده داخلی اگر مختصات کسب و کار جدید را نداند با مشکل روبه‌رو می‌شود. هر چند فراگیری سبک‌های جدید کسب‌وکار و نوآوری‌های بروز لازمه پیشرفت است اما این‌گونه نیست که وجود رقیبان صنعتی یک تهدید تلقی شود. بلکه این فرصتی است که اگر به درستی ارزیابی شود به بهبود صنایع می‌انجامد. از این‌رو وارد شدن رقیبان صنعتی یک اتفاق مثبت است؛ چراکه باعث تلاش بیشتر و جهش برای کسب نوآوری‌ها و خلاقیت‌های صنعتی شده و این عامل خود باعث بالا رفتن کیفیت تولیدات داخلی ما می‌شود. در نتیجه گردش مالی و اقتصادی مناسبی برای صنعت به بار می‌آورد.
نکته مهم دیگر درباره صنعت پلاستیک و پلیمر این است که این صنعت در کشور ما پیشرفت مناسبی داشته است. از آن نظر که در تامین مواد اولیه تولید نیاز زیادی به خارج از کشور نداریم و حتی در برخی مواد اولیه هم از کشورهای دیگر جلوتر هستیم. مواد اولیه بیشتر صنایع پلاستیک خوشبختانه در داخل کشور تولید می‌شود و شاید زیر ۱۰درصد از خارج کشور وارد می‌شود. حتی ماشین‌آلات تولید درکشور تهیه شده است. از این‌رو این صنعت فضای پیشرفت و رشد را دارد به شرط اینکه همگام با فناوری روز پیش‌رود و همیشه فناوری‌های مورد نیاز را دراختیار داشته باشیم. صادرات محصولات پلاستیک بیشتر به کشورهای عراق، افغانستان، آذربایجان و سایر کشورهای همسایه انجام می‌شود. البته تعداد واحدهای تولیدی پلاستیک به درستی مشخص نیست و ارقام مختلفی در گزارشات اعلام می‌شود.
نکته دیگر درباره صنایع پلیمر و پلاستیک این است که متاسفانه نگاه دولت به این صنعت کمرنگ است. از این رو که بهای بیشتری به صنعت پتروشیمی داده می‌شود. با این حال صنایع پلیمری تافته جدابافته نیستند. بلکه جزو صنایع تکمیلی به شمار می‌روند که مورد نیاز همه صنایع هستند و باعث ایجاد حرکت و رشد در آنها می‌شوند. در شرایطی که این صنایع در چند سال گذشته با وجود محدودیت‌های بین‌المللی عملکرد قابل قبولی داشته‌اند، اما در این میان فقط صنایع بالادستی هستند که مورد حمایت قرار می‌گیرند و قدرت تصمیم‌گیری و اظهارنظر دارند. بی‌توجهی به صنایع پایین‌دستی ازجمله صنعت پلاستیک‌سازی و رعایت نکردن منطق برای قیمت‌گذاری مواد پتروشیمی باعث شده تا هیچ‌گاه ارتباط صحیحی میان صنایع بالادستی و پایین‌دستی پتروشیمی نباشد.
با این حال صنعتگران پلیمر و پلاستیک با عشق تولید می‌کنند و همیشه هم موفق بوده‌اند. باید توجه دولتمردان به این صنعت همواره وجود داشته باشد. آن هم در زمانی که تا برداشته شدن تحریم‌ها فاصله چندانی نداریم. به یاد داشته باشیم که هیچ صنعتی در دنیا بی‌نیاز از پلاستیک نیست. امروزه تمامی صنایع به‌طور مستقیم و غیرمستقیم نیاز به این صنعت دارند. از این‌رو جا دارد که دولت حمایت بیشتری از این صنعت انجام دهد.